• Ultra’s verliezen felle strijd op weiland in Almelo

  • Na twee verliespartijen op rij reisden de Ultra’s af naar Almelo voor een wedstrijd tegen de lokale SV. Het beloofde een zware pot te worden, niet alleen doordat de Ultra’s slecht uit de winterstop waren gekomen, maar ook door het resultaat uit de eerste wedstrijd tegen de Almeloërs: 3-7. Na het voetbalveld, dat meer weg had van een weiland, te hebben geïnspecteerd traden de Ultra’s (met drie gastspelers) aan in de volgende opstelling:

                      Ruben

    Jack – Eric-Jan – Maarten – Mark

    Daan – Niek – Gino – Arjen

                   Bas – Bart

    Na een redelijke openingsfase van onze kant was de eerste de beste aanval van Almelo raak. Een voorzet werd weggekopt voor Maarten, maar viel pardoes in de voeten van een volledig vrijstaande tegenstander. Die bedacht zich geen moment en joeg de bal in de hoek. 1-0. Het spookte door de hoofden: het zal toch niet weer zo’n afslachting worden. Dat werd het ook niet, we gingen door waar we mee bezig waren, alleen tot echte kansen kwamen we niet. Pogingen van afstand van Bas en Bart konden de keeper niet verontrusten.

    Almelo was eigenlijk alleen gevaarlijk op de counter. De rechtsbuiten ging na een klein half uurtje alleen op Ruben af, die de bal in eerste instantie van de voeten kon tikken. De rebound werd vervolgens door Maarten en Jack met de nodige moeite tot corner verwerkt. Even later was het wel raak voor de thuisploeg. Er was slechts één dieptepass voor nodig om twee man op Ruben af te laten stormen, dat werd simpel uitgespeeld. Daarmee kwam de ruststand op 2-0.

    Tijdens de rust heerste er toch een redelijk gevoel. Het spel was bij vlagen goed, maar de kansen waren er niet. Leon kwam daarom in het veld voor Arjen, waardoor Bart op linkshalf kwam te staan. Mark werd gewisseld voor Remon, die ging centraal achterin spelen, Maarten schoof door naar linksback.

    Of het aan de wissels heeft gelegen weten we niet, maar we schoten uit de startblokken. Gino kreeg een verdwaalde bal halverwege de helft van de tegenstander in zijn voeten. De vers uit Curaçao teruggekeerde en door de zon bruin geblakerde middenvelder joeg de bal met links in de kruising. Het was duidelijk dat hij door zijn verloving vleugels had gekregen, nog niet eerder had hij de bal zo verkeerd geraakt.

    Na de aansluitingstreffer voelden we dat er meer in zat en daarom voerden we de druk op. Maar weer kwamen we niet echt tot kansen. Leon werd net buiten de zestien gevloerd, de vrije trap van Remon kon uit de hoek getikt worden door de keeper. Bij een van de spaarzame momenten aan de andere kant was het helaas wel raak. Uit een corner viel de bal voor de voeten van een van de Almeloërs: 3-1.

    Daarna begon het gezeur. Eric-Jan werd op zijn rug geslagen en ging als volleert toneelspeler na het gras, waar hij ging rollen zoals eigenlijk alleen Marco dat kan. Na enige discussie kreeg de dader geel. Het spel werd nog grimmiger en feller, met hier en daar een schop en een scheldpartij. Het had weinig meer met voetbal te maken. Toch kregen we nog een kans, alleen dacht Remon dat we rugby speelden, de bal eindigde zelfs achter het vangnet.

    Na nog een gele kaart voor Almelo (fel doorgaan op de keeper) was het aan ons de beurt om kaarten te pakken. Een verdediger van de thuisploeg ving de bal met de arm op alsof hij dacht dat hij aan het korfballen was. De scheids keek echter snel weg, wat hem op een woede-uitbarsting van Leon kwam te staan. Hij moest het veld eerst met geel en daarna met rood verlaten. Het was duidelijk dat hier verder niets meer te halen viel en niet veel later werd er afgefloten door de matige scheidsrechter, dat was ook het enige waar beide ploegen het over eens waren.

    De komende twee weken kunnen de Ultra’s de wonden likken, want dan hoeft er niet gevoetbald te worden. Zaterdag 5 maart om 12:45 uur staat de volgende wedstrijd op het programma en wel tegen Sportclub Rijssen 3.