ONGESLAGEN BOVENAAN!

Hulzense Boys JO15 – 2 uit (13 mei)

-door Rik Nijkamp-

Vorige week werden we kampioen, vandaag spelen we de laatste wedstrijd van dit seizoen. Vandaag geen platte wagen en geen herre langs het veld. Wel ouders, weer veel ouders. Het hele seizoen zijn de ouders al goed vertegenwoordigd. Complimenten voor de niet aflatende betrokkenheid van de ouders. Toen de jongens door Herman en Herman werd gevraagd of de ouders bij de BBQ mochten zijn was het antwoord een ja. Schoorvoetend wellicht, wij ouders zien dat als een mooie beloning. De dappere familie Bos die hun residentie ter beschikking stellen hebben er ook zin in: er schijnen zo’n kleine 60 man te komen.

 

Hulzen. Daar schreef ik op 7 september al iets over. Weinig tot niets: niets eigenlijk. Wat valt er te zeggen over dit gat bij Nijverdal. U woont in Hulzen? Huizen zei u? Nee, Hulzen. Hulzen of all places. Woar is dattan? Opgericht in 1946. Het dorp telt een kleine 1.000 koppen en die zijn versmolten met de kruidenwijk in Nijverdal. Kortaf, ja dat klopt. In de beker verloren we van deze mannen, op 7 september speelden we 2-2 en vandaag, kampioenswaardig, winnen we van ze!

 

Kampioenen olé olé zongen we vorige week. Zwijnen bij ON, mazzel bij Siculo en zenuwen tegen Bruchterveld (laatste minuut). Kampioenswaardig. Zonder geluk wordt je geen kampioen. Feyenoord gaat dat ook beleven zondag, ook kampioen. Vanaf de aftrap gaf Hulzen even door dat ze niet gekomen waren om te verliezen, maar de ongeslagen geel zwarten de les wouden lezen. Hadden ze al bijna 2 keer gedaan, dus ook vandaag. Dachten ze. Een harde kopbal op de lat van Hulzen zag gelegenheidskeeper Gijs over zich heen gaan. Keeper Jorrit had zijn knie geblesseerd en was toeschouwer. LOOOOOSSSS was even stil.

 

Vanaf 22,36 meter schoot Olaf snoeihard op de het doel, de keeper redde knap. In de rebound wist Sako hem niet te verzilveren. Aan ‘onze’ kant draaide Gijs warm en redde ook knap. De nummer 4 van Hulzen had ook vandaag weer zijn ‘man bun’. Staat eigenlijk wel knap lullig. Staartjes, haarbanden, haarbeugels, allemaal weinig manlijk. Wellicht helpt een kapper in zo’n geval. Maar ja, de mannen denken aan meisjes en het oog wil ook wat.

 

Chris Bos is overigens alweer te laat vandaag. Zijn excuus ‘ik was bij Thijmen’ spraken wij al voor hem uit. Het plasprobleem bij Bos is opgelast. Papa Pape heeft een openbare pisbak geregeld. Wij vonden het weiland groot zat, maar dat past niet in die buurt. Gedurende dit langs de lijn gebazel ging Sako ervan door op links. Sako wist hem niet te verzilveren. Het lobje van Stan ging over de keeper, maar naast het doel. Een voorzet kreeg Marten niet op het doel verwerkt, maar hij tikte slim op Stan. BAM[1]! 1-0. Niemand is ons de baas in Vjenne!

 

Kleine Herman (quizvraag: is dat Pothoven of Klein Bruinink) was gedurende de wedstrijd met Chris aan het overleggen over het bier: Kratten of fusten? Ze bleven er vaag over. Achterin worden soms wel eens foutjes gemaakt. Hij speelde een puike pot en een sterk seizoen en in deze laatste wedstrijd klooide het hem. Luuk Knol zat voor het eerst dit seizoen eventjes mis. 1-1.

 

Wat was ook alweer de boete als je telkens je veters moet strikken op het veld? Sam had daar last van, maar ook een excuus. Dikke vinger: hij had zijn vinger gekneusd. Tja, en dan is het strikken lastig. Weer zette Stan voorin goed door en schoof de 2-1 binnen. Wij zijn echter niet beter, maar wel beslissend op de juiste momenten. Rust.

 

Direct na rust laat Stan zien waarom hij een topseizoen draaide. Weer was hij feller en sneller dan de tegenstander, zette goed door en knalde de 3-1 binnen. Hulzen bleef wel aanvallen, maar achterin geen fouten. De verdediging greep telkens knap in. Zo ook Luuk Knol nu. De wedstrijd galmde op en neer. Hulzen drong niet echt meer aan. Een mooie kopbal van Sven Tukker werd gepakt door de keeper. Een knappe pass van Thomas op Pim werd perfect door Pim verwerkt tot de 4-1.

 

Op het laatst probeert Sam, nu mid mid, ook nog door de muur van Hulzen te breken. Zijn schot wordt geblokt. In de rebound kan Sako helaas de kans ook niet verzilveren. Op het middenveld werken Sven Hospers en Marten de Jong fysiek hard. Marten wou zelfs nog even met de tegenstander dansen: hij pakte hem goed vast. De scheidsrechter grijpt goed in en fluit kort daarop af.

 

Ongeslagen kampioen! 11 wedstrijden en 33 punten. Op de ‘Voetbal’ APP kan ik het aantal doelpunten voor en tegen niet zien, maar dat waren er voldoende. Deto haalde deze competitie 6 punten. Is het al eerder eens voorgekomen dat een elftal überhaupt of in de C’s ongeslagen kampioen is geworden? Heeft DOS die analen wel goed voor elkaar.

 

De eerste jaars zullen komend jaar verdeeld worden over JO15-1 & 2 worden verdeeld. De rest gaat over naar JO17-2 en wellicht zelfs wel een enkeling naar 1. Herman en Herman gaan naar de B’s en de zoon van Herman Pothoven (was dat nu de kleine of de grote?) zal JO15-2 gaan trainen. Volgende week een toernooi bij ASV, de jongens gaan op fiets natuurlijk en dan is er samen met de ouders ook nog de BBQ.

 

Een mooi seizoen: Deto verpletterd, geen punt verloren, KAMPIOENEN OLE OLE!

 

 

 

 

[1] De vreugdekreet BAM komt uit het schaatsen. Een schaatsploeg gesponsord door de BAM won zoveel prijzen dat ze bij een vol podium met BAM schaatsers de termen BAM, BAM, BAM gebruikten.