DOS’37 JO13-1G kampioen 1e klasse

Zaterdag 25 mei was het D-day voor de JO13-1G! Ze moesten de laatste wedstrijd tegen Bergentheim winnend afsluiten om kampioen in de 1e klasse te worden. Hoe zijn ze daar gekomen, daarvoor moet men bijna een jaar terug. De nieuwe selectie JO13-1G wordt samengesteld en staat onder leiding van de trainer, Rik Dekker en assistenten Marten Dasselaar en Hidde Boers (laatstgenoemde leert tevens voor TC3).

door Jan Dasselaar

De kampioenen van DOS’37 JO13-1G met de felbegeerde schaal

De trainingen zijn intensief. De spelers worden geen moment met rust gelaten en tijdens de wedstrijden wordt er intensief gecoacht. De bekerwedstrijden worden gezien als oefenwedstrijden. De eerste twee gewonnen, maar dan volgt  SC Enschede, waar ze op het mentale gedeelte worden afgebluft. De laatste wedstrijd van de najaarscompetitie tegen Gramsbergen ging met 2-0 verloren. We eindigen op de 10e plaats, met 3 gewonnen wedstrijden. Conclusie: eigenlijk degradatie en uit de 1e klasse. Maar de leiding beslist anders, ze blijven in de 1e klasse. Het tij moest toch een keer draaien.

De heren en dame trainen supergoed en zijn kneedbaar. De oefenwedstrijd tegen Voorwaarts verliezen ze echter met 4-1, dramawedstrijd. Wat volgt is een serieuze nabespreking met het team, “zo hoor je niet in de 1e klasse thuis. Als je dat wilt dan zal je er ook voor moeten strijden”.

De tweede competitiehelft begint tegen Den Ham;  wat een vechtlust liet het team zien. Winst 1-0 , echt top. Het begint te lopen, de volgende twee wedstrijden gewonnen met 6-1 en 3-0. De vierde wedstrijd tegen Hellendoorn, deze verliezen we met 3-1 en echt alle pech wat je kunt hebben met voetbal gebeurt, maar ja dat is sport. De vijfde wedstrijd was tegen PH, zij hadden gewonnen van Hellendoorn. Het team DOS liet echter zien dat ze waren gegroeid; conditie top, continue druk op de tegenstander en daar waren ‘de stadsen’ niet blij mee. Dus frustraties bij hen en bij ons rust en vertrouwen wat langzaam in dit team groeit. De uitslag: 3-2 winst, top! Thuis op 6 april tegen Voorwaarts 6-0 winst. Voorwaarts krijgt voetballes, alles werd goed uitgevoerd, de nederlaag tijdens de oefenwedstrijd is weggepoetst. Op 13 april naar Gramsbergen. Het begin van de wedstrijd was iets te slap, maar langzaam kwam de druk op de tegenstander. 1e helft 2-0 voor. Na de rust de mooiste helft, wat een power kwam er vrij. We hebben gewoon 30 minuten op de helft van de tegenstander gespeeld. De verdedigers gingen op de middenlijn staan en de bal kwam er niet meer over,  0-7 winst. De coach van Gramsbergen ging er maar bij zitten om te genieten van ons spel. Hij vroeg na afloop of dit hetzelfde team was waar hij eerder van won. Hij zei toen al dat wij gigantisch gegroeid waren in speelstijl.

Na 3 weken rust, tegen de Zweef. We komen niet in ons spel, maar winnen wel met 2-0. Op 1 mei TVC uit, het loopt weer; 0-1 voor, waarna er een gigantische redding van de keeper volgt in een 1 op 1 situatie. Na 0-2 zag je TVC wegzakken en voerden wij de boventoon. Eindstand 0-7, met 3 super mooie kopgoals. Op 18 mei komt de buurman op bezoek, altijd spannend. Maar de spelers begonnen rustig aan de wedstrijd. Het duurde lang tot de 1-0 viel! Na die score gingen we beter voetballen met lef en vertrouwen. We lopen uit tot de eindstand van 3-0. De buren dropen rustig af naar hun clubje. De gelen waren gewoon beter.

Zaterdag 25 mei D-day! Uit tegen Bergentheim. Er moest gewonnen worden om het kampioenschap binnen te halen. Bergentheim was niet van plan ons iets cadeau te geven en ons te laten winnen. Ze haalden alles uit de kast. We kregen in het begin 3 grote kansen, helaas allemaal gemist. We bleven aanvallen, er werd een overtreding begaan in de 16, de scheidsrechter gaf een penalty. De spits ging achter de bal staan en scoorde in zijn befaamde hoek 0-1. Het meegereisde publiek ging helemaal uit z’n dak, maar er moest nog een helft gespeeld worden. Bergentheim kreeg nog een grote kans, helaas voor hen ging deze over. Exact 2 minuten later het eindsignaal. Kampioen!!!!!!

Het vertrouwen van de trainersstaf in het team betaalde zich uit. De spelers zijn gigantisch gegroeid in spel. Niet alleen tonen ze veel meer vertrouwen maar merk je vooral de vreugde in het spel. Winnen en kampioen worden is mooi, maar iets bereiken met elkaar door dik en dun is iets groters.

Na de huldiging op het bordes volgde een rondrit door Vriezenveen. Het was een dag om nooit te vergeten.

Op 29 juni gaat de JO13-1G nog een prachtig teamfeest houden als afsluiting van een grandioos seizoen.

Groet, de Trotse Haan